CHP’nin yenilenen “imajı ve vitrini” ile bile, doğrusu “tek başına” iktidar olmasını beklemiyorduk. Nitekim oyunu ve milletvekili sayısını arttırmasına rağmen “esas hedefine” ulaşamamıştır. Ancak, 12 haziran 2011 seçim sonuçları bize, ülkedeki her 100 kişiden 26’sının CHP’ye oy verdiğini göstermektedir ki; 35 yıldır iktidar olamamış bir partinin ortaya koyduğu, 3 aylık saha çalışmasına halkın gösterdiği “teveccüh” hiç de küçümsenecek gibi değildir… İktidarın tek başına hüküm sürdüğü, gücünü her alanda kullandığı, devletin istisnasız tüm kurumlarının “tanıdıklara” teslim edildiği bir ortamda, “%25,9” hedef değilse bile “başarıdır”. Bu sonucu, 2007’deki seçim gecesi taraflarına iki teselli cümlesi kuracak kadar bile, “medeni cesaret” gösteremeyenlerin eleştirmesi ise, tam bir mugalatadır…
***
Hele hele, CHP’nin önceleri, Demokrat Parti, Adalet Partisi, Anavatan Partisi, bu gün Adalet ve Kalkınma Partisi gibi güçlü ve Laik Cumhuriyette “dini motifler” üzerinden siyaseti yaygınlaştırmak için yıllardır bilinçli bir şekilde örgütlenmiş partilerle ve tabii onların beslediği vakıflarla, öğrenci yurtlarıyla, okullarla ve bir çok legal ve illegal “örgütlü karşı faaliyetle”, mücadele ettiği düşünülürse %25,9 daha da anlam kazanır. Tabii bu süreç içinde “ortanın solunu” temsil eden bu partinin, halka ısrarla “dini ve milli değerlere karşı” bir oluşum olarak takdim edildiği ve “geçmişinin”, nedenleri araştırılmadan ve de sırf siyasi çıkar düşüncesi ile “saptırarak” eleştirilmesinden; “iktidarın bu gün bile medet umduğu” hatırlanırsa, “her gün” fakat yavaş, yavaş artan “CHP taraftarı ve sempatizanı” sayısını, herkesten önce 2023’ü hedef gösterenlerin dikkate alması gerekebilir.
***
İktidarın şimdiden ilan ettiği gibi gelecek seçimler “kesede keklik” falan değildir. Tabii bunun da görünen nedenleri vardır. Mesela muhaliflerin sayısı bu gün, aritmetik dizi halinde artıyor gibi gözükse de, dünyada gerçekleşen “muhalif hareketler” bize belli bir süre sonra, muhalif düşüncenin bir sıçrama ile olağandışı bir yükselişe geçtiğini bir nevi “kolektif bir ruhun” doğduğunu göstermektedir… Diğer bir sebep “seçimi şahsi karizması kazandığı” bizzat kendi partisi tarafından iddia edilen Sn. Erdoğan’ın kendi söylemine göre “Başbakan” olacağı son dönem olmasıdır… Uzatmayalım… Seçimler, sağlıklı yaşam için yapılan “sabah sporu” gibidir. Bir “ısınma sürecine” ihtiyaç duyulur. Partilerin de ne kadar sağlıklı olduklarını anlayabilmeleri için “seçim süreçlerine” ihtiyacı vardır. Isınmadan koşmaya başlayanların, nasıl dalakları şişer ve vücutları zarar görürse, yeterli hazırlığı yapmayan, yeterli güveni sağlayamayan partiler de istedikleri hedeflere hemen ulaşamazlar…
***
Dolayısıyla bu gün bol keseden atıp tutan, %25,9’u fiyasko gören “dünkü yöneticilerin” önce, partiye sempati duyan fakat oyunu esirgeyenlerin “CHP iktidarı başarabilir mi?” tereddütünü giderecek bir ortamın sağlanması için; “Biz ne yaptık?” diye kendilerine bir sorması gerekir… Ne demişler…Yüzsüzdür insanoğlu kimse bilmez fendini… Kime iyilik ettiysen ondan koruyacaksın kendini…