BİRİSİ YALAN SÖYLÜYOR AMA…

Hükümete bakarsanız Türkiye, bolluk ve refah içinde yüzen adeta bir cennet. Ekonomik Kalkınma ve İşbirliği Teşkilatı (OECD) raporlarına göre ise durum “kel”. Türkiye’de her dört çocuktan biri “açlık sınırında” yaşıyor!.. Yani birileri yalan söyleyip ya büyün dünyayı aldatıyor, ya da bizim gariban vatandaşı… Zamanında “Halkın yaşam standardını iyileştirme, işsizliğin ortadan kaldırılması, ülkelerin sürekli ve dengeli gelişimi için politikalar üretme”, gibi amaçlarla kurulmasına önayak olduğumuz, yani “kurucu üyesi” olduğumuz bu kurum; herhalde dayandığı verileri “Bekçi Murtaza’dan” alıp Türkiye konusunda, dünyayı aldatmaya kalkıyor olamaz..
***.
Geçenlerde Ekonomik Kalkınma ve İşbirliği Teşkilatı(OECD) ilk kez “aile değerleri” üzerine hazırladığı raporunu yayınladı. “Aileler değişiyor” başlıklı raporda OECD’ye üye 34 ülkedeki kadın işgücü, aile ferdi sayısı ve yoksulluk ele alındı. Raporda, açlık sınırında yaşayan çocuk sayısı ile ilgili iç burkan bir tablo ortaya çıktı. Açlık sınırında yaşayan çocuklarla ilgili olarak “Türkiye’deki kadın işgücünün büyük ölçüde azalması çocukların açlık oranının artmasına sebep oldu” açıklaması yapıldı. Zaten hükümetin “tüccar zihniyeti” ile tercih ettiği ekonomik politika, tekstil, hayvancılık hatta tarım gibi alanlarda, dışa bağımlı olduğuna göre, sonuç doğaldır… İşte OECD raporundan çarpıcı sonuçlar:
***
DÖRT ÇOCUKTAN BİRİ AÇ: Yoksulluk sınırında yaşayan çocuk sayısının Türkiye’de yüzde 24.6 olduğu belirtildi. Bu oranla Türkiye 39 ülke arasında İsrail ve Meksika’nın ardından üçüncü sırada. İstatistiklere göre Türkiye’de her 4 çocuktan biri açlık sınırında yaşıyor. OECD ortalaması yüzde 12.7. ÇOCUK ÖLÜMLERİNDE ÖNDE: Türkiye çocuk ölüm oranında birinciliği kimseye bırakmıyor: Her 1000 doğumda 21 ölüm yaşanıyor. OECD ortalaması her 1000 doğumda iki ile üç arasında değişiyor. Diğer yandan Türkiye’de yaşama tutunabilen çocukların yüzde 67’si hayatlarından memnun. Türkiye’nin önünde Macaristan (%81) ve Çek Cumhuriyeti (%81) bulunuyor. OECD ortalaması yüzde 86.
ANNE, BABA VE 2 ÇOCUK: Ortalama bir ailenin 4 ferdi olduğu Türkiye, OECD ülkeleri arasında en kalabalık aile olarak zirveyi Meksika ve Şili ile paylaşıyor. OECD ortalaması 2.56. Evli olmadan aynı evde yaşayan çiftlerin en az olduğu ülke Türkiye, listedeki 34 ülke arasında sonuncu. Türk insanının yüzde 45’inin ailesiyle, yüzde 5’inin yalnız yaşadığı belirtildi.
GENÇ ANNE ORANI YÜKSEK: Doğum izninin en az olduğu ülkeler Türkiye, Yunanistan, İsviçre ve Slovenya. Doğum oranı 1995’te Türkiye’de 3 olarak belirlenirken bu oran 2009’da 2’ye indi. Türkiye, Şili, ABD ve Meksika ile birlikte genç doğum (19 yaşından önce anne olanlar) oranında üst sıralarda yer alıyor. Her 1000 doğumdan 35’inin genç anneler gerçekleştiriyor.
ÇALIŞAN KADIN ORANI DÜŞTÜ: 1980’e yüzde 40’ı çalışan Türk kadınının 2009’da bu oranının yüzde 26.4’e düştüğü belirtildi. Türkiye bu oranla Endonezya (49) ve Hindistan’ın (%34) gerisinde kalarak sonuncu oldu.
***
HER 5 ÇİFTEN BİRİ EĞİTİMLİ: Tek çalışanın olduğu aile oranının yüzde 60 olduğu Türkiye’de; çiftlerin yüzde 5.6’sında, hem erkek hem de kadının yüksek eğitim aldığı, yüzde 62’sinin ise maalesef eğitimsiz olduğu, tespit edilmiş… Kim bilir? Belki de; daha dün Adana’da çiftçiye hakaret edenlerin, Aydın’da 2009 yerel seçimi öncesi şehir içinde tur atan otobüse “Allah cezanızı verecek” diye bağıran “13 yaşındaki çocuğu” otobüs içine çağırıp “darp edenlerin”, bu gün “insanlık timsali, masumiyet abidesi” kesilmesinin ve bunu kimsenin “hatırlamayacağından emin” sahnelerde rol kesebilmesinin; belki de sebebi budur.

HERKES ARAPÇA BİLMEZ Kİ

En sağlıklı yorumlayanı; “CHP Genel Başkanı Kemal Kılıçdaroğlu Zonguldak mitinginde Başbakan Recep Tayyip Erdoğan'a yüklenirken sınırları zorladı. Kılıçdaroğlu ‘Benim adımı yolsuzlukla anarsan ana… Gerisini söylemeyeyim’ diyerek Başbakan'a seslendi” diye yazdı… Sahibinin sesi matbuata bakılırsa Kılıçdaroğlu’nun söylemekten vaz geçtiği sözler, açık ve net bir şekilde “küfürdü”. Hatta bazı çanak yalayıcılar; nasıl anladılarsa; bu konuşmanın ardına “küfürden” başka konabilecek bir cümle olmadığını ısrarla iddia ediyordu. Oysa ortada sadece “ana..a.” kelimesi ve “Gerisini söylemeyeyim” cümlesi vardı, masum bir “dil sürçmesi” neden olamıyordu ki?
***
Hadi basın olayı pazarlamak için böyle yapıyor tamam da, ya siyasilere ne dersiniz? Anlaşılan siyasiler de “rant” peşinde. Önce milli eğitimimizle ilgili Sn.Hüseyin Çelik, küfürden çok daha pis imalar içeren “annenizin ellerinden öpüyoruz” mesajları gönderdi. Ardından inanılacak gibi değil ama, “asıl muhatabı” da, o söylenmeyen sözleri küfür olarak algıladığını seslendirmeye başladı. Hem de Kılıçtaroğlu’nu kastederek sarf ettiği “kaset skandalı ile genel başkan oldu” ifadesine yüklediği, “sahtekar- dalavereci” anlamları ortadayken. Oysa, “Umarım Sayın Kılıçtaroğlu kötü bir cümle söylemek istememiştir, zaten kötü söz sahibine aittir” diyebilseydi tek kelimeyle “mat” ederdi ama diyemedi. Çünkü kimyasında yok…
***
Eminim ki Kılıçtaroğlu gibi bir adamın öyle bir ortamda küfür etmeyeceğini, işler çığrından çıkmaya başlayınca “sinekten yağ çıkarma” derdine düşmeyen herkes kolayca tahmin edebilir. Çünkü, demek istediğinin ne olduğu ile ilgili, herkesin tahmin edebileceği bir cümle zaten Başbakan tarafından sarf edilmişken, bunu bile kullanmaması, örneğin “Benim adımı yolsuzluklarla anarsan, ana….(nı da alır gidersin!)… diyecektim ama ağır olur diye, gerisini söylemeyeyim dedim” bile dememesi, belki de iddia ettiği gibi, Başbakan’ın kimyasını bozmaya yönelik bir tutumu sürdüreceğinin göstergesidir. Bazıları nasıl, “çılgın proje” diye yere göğe sığdıramadığı “ucubeyi” ıkına sıkına açıkladı ise elbette o da yeri ve zamanı gelince ne demek istediğini açıklayacaktır. Kaldı ki; seçim meydanlarında Arapça en ağır sıfatları kullananların başına bu tür kazaların gelmesi kaçınılmazdır. Malum herkes Arapça bilmez…

KAŞ YAPARKEN

Nükleer santraller ve olur olmaz yerlere konuşlandırılmak istenen HES’ler yani Hidroelektrik santralleri başta olmak üzere, doğaya ve canlı yaşamına zarar veren tüm yatırımların durdurulması amacı ile “ANADOLU’YU VERMEYECEĞİZ!” sloganı ile “Büyük Anadolu Yürüyüşü” adı altında Ankara’ya doğru yola çıkan memleket aşığı, çevreci, aydın insanlarımızın terör örgütü bayrağını açtırmamak adına da olsa, yürüyüşleri sırasında Türk Bayrağını da açtırmamaları, onlara gönülden destekleyen biz, “sessiz çoğunluğun” yüreğine kor gibi düştü…

***

10 Nisan Pazar günü Bodrum/ Türkiye ayağında gerçekleşen Türk Bayrağı krizi; seçim sathı mahalline giren ülkemizde yine “masum kız rolü” kesmeye başlayan iktidarın, memleketi ne hale getirdiğinin en çirkin belirtisidir… Saat 13.00 sularında bir çok sivil toplum kuruluşu üyelerinin ve çevre gönüllüsü vatandaşların toplandığı İskele Meydanına yapılan etkinliğe destek vermek amacı ile HEPAR Bodrum İlçe teşkilatı üyeleri de katılmak istiyor. Ellerinde Türk bayrakları ile alana giriş yapan gruba organizasyon tertip komitesi üyesi Filiz Dizdar “Alınan karar gereğince, etkinlikte hiçbir siyasi ve dini içerikli pankart ya da bayrak taşınmayacak. Bu uygulama Türkiye genelinde yapılıyor bu nedenle bayraklarınızı kapatınız” diyerek müdahale ediyor. Aydın dediğimiz insanlarımızın bile düştüğü hali görüyor musunuz? Geri kalanlar ne yapsın…

***

Türkiye Cumhuriyetinde Türk Bayrağının düştüğü bu durumun “yegane sorumlusu” milli duygularımızı törpüleyip, bizi “ümmet” yapmaya çalışan bu iktidardır. Her karış toprağı şehit kanı ile yıkanmış Anadolu’nun, taşını toprağını, akarsuyunu, bataklığını, kuşunu, kurdunu sevip sayacaksın, lakin saygı duyduğun bu coğrafyayı temsil eden Türk Bayrağını açtırmayacaksın. Hem de Anadolu’da. Bu nasıl bir anlayıştır. Eğer bayrağınızı inkar ederek “enternasyonist” olacağınızı zannediyorsanız yanılıyorsunuz. Enternasyonalizm inkar içermez. Bu memleketin yurdunun toprağına taşına olduğu kadar, bayrağına da saygılı aydınlara ihtiyacı var. Akıllı olun. Kaş yaparken göz çıkarmayın…

“ÖSYM” DEN SONRA “YSK” DA İFLAS ETTİ

18/04/2011… YSK bir vatandaşın itirazı üzerine Gültan Kışanak, Sabahat Tuncel, Leyla Zana, Hatip Dicle, Ertuğrul Kürkçü, İsa Gürbüz, Salih Yıldız, Abdullah Kızılay, Harun Özcan, Şerafettin Efe, Nezir Sincan, ve Çiçek Otlu’nun adaylıklarını red ve ilan etti. Üstelik, bu adayların yerlerine yeni bir ismin konulamayacağı bilindiği halde adayları; “memnu hakların iadesi” ile ilgili mahkeme kararlarının olmadığı konusunda, hiç uyarmadan, yeni “TCK”yı dikkate almadan, “geçici aday listesini” bile açıklamadan alel acele. Üstelik “hukukun gereği” mazeretine sığınarak, hiçbir kaygı, insan hakkı, demokrat tutum gözetmeden. “Hak” da neymiş anlayışı içinde, cehalet ve kibirle yoğrulmuş bir pusu gibi.

***

Ve 19/04/2011… Önceden çok rahat tahmin edilebileceği gibi, “zorbalığı” şiar edinmiş bir anlayışın temsilcisi olan PKK destekli demokratlar(!) İstanbul’da yolcuları ile birlikte belediye otobüslerini, çalışanları ile birlikte banka şubelerini, çocuklarla birlikte bir SGK’nın bir çocuk bakım evini, molotofkokteyller ile saldırarak yakmaya çalıştı. Diyarbakır’da polisin karşısına belediyenin dozerleri ile çıktılar.. Bismil’de polisle çatıştılar. Sonuç, bir ölü, üç yaralı. Van’da yaklaşık 2 bin BDP’li, yolları trafiğe kapattı, banka şubelerine, resmi dairelere saldırdı. Hakkari Yüksekova’da 1’ri ağır, biri emniyet mensubu 7 kişi yaralandı. Mardin Nusaybin’de biri bebek 4 kişi yaralandı. Güneydoğu’da her yerde maskeli adamlar; taşlar, sopalar yaralama veya öldürme amaçlı havayi fişeklerle, molotof kokteylleri ile her yere saldırdı. İnsanlar korku içinde kaldı. Özellikle güneydoğuda “seçim öncesi”, YSK sayesinde “sessiz çoğunluk” anladı ki; burada devlet, mevlet yok. Ve… “Taraf olmayan, bitaraf olacak!”

***

20/04/2011… Deniz Baykal YSK’ya “Tuzak mı kuruyorsun kardeşim!” diye çıkıştı. Sesini duyan oldu mu, olmadı mı bilmiyorum. Ancak; “12 eylül 2010”, yani propagandaya alet olabilecek bir tarihte referandum kararı alırken bile “güvenirliğinden” şüphe duymadığımız YSK’nın Başkanı Ali Em; Yasadan doğan itiraz süresi var. Siyasi partilerle ilgili adayların itiraz süresi farklı, bağımsızların farklı. Bağımsız adayların itirazları olur mu, olmaz mı bunları değerlendireceğiz diyerek “red ve ilan” işinin ne kadar “yalapşap” gerçekleştiğini açıkladı. 21/04/2011… YSK Kararından vaz geçti ve tekrar başa döndü… Bu kez de “zorun hukuku yendiği” görüntüsü ortaya çıktı. Bu görüntü ile bile tatmin olamayan, her seçim döneminde “sonsuz vaadlerle” aldatılmış, üstelik “intikam” duyguları ile donanmış, istedikleri her şeyi “zorla alabileceğine” inandırılmış “ahmakların” kalkışmasını engellenemedi… Suriye’ye döndük.

***

Şimdi ne olacak? Bu kalkışmanın, bu kundaklamaların, cana kastların, bu ölen, yaralanan belki de ölecek olan insanların hesabını kim verecek? Kim devlete ve hukuğa karşı doğan güvensizliği onarabilecek? Kim oy kullanmaya giden “sıradan vatandaşın” yüreğindeki korkuyu silebilecek? Bu memlekette, her türden tehdit ve tedhişin sorumlusu “Silivri’ye istiflenmiş Ergenekoncular” değil miydi? Bunların uzantısı gazeteciler, yazarlar, askerler gözaltına alınırken “boynu kravatlı, yüzü maskeli teröristler” bu ülkeyi nasıl işgal etti? Bu memlekette doğru dürüst bir sınavı dahi yapamayıp çocuklarımızı yollara döken, kolluk kuvvetleri ile karşı karşıya getiren, pırıl pırıl gençlerimizi “sabıkalı” yapan ÖSYM’den sonra, YSK da iflas etmiştir… Bu belli de; seçimi demokratik meşruiyetini kaybetme noktasına getirecek kadar, yaptığı işten bihaber, öngörüsüz, “bu gariban emir kullarını” bu makamlara dikenlerin hiç mi günahı yok?

YA “UYUZ”U TETİKLERSE

Her ne kadar Sn. Büyüklerimiz ikide bir ÖSYM Başkanının yaptığı açıklamalardan “tatmin” olduğunu, şiddetle vurguluyorsa da, YGS’de “kişiye özel” kitapçıkların olduğu halde, “sınırlı sayıda” cevap anahtarı oluşturulduğu, üstelik soru kitapçıklardaki cevapların sıralanışında bir “şifrenin mevcudiyeti” ÖSYM Başkanı tarafından açıklandı… Bu arada gözden kaçtı ama, İstanbul’da sayıları 10 civarında olduğu söylenen okulda, “sadece kız öğrencilerin”, sınava alındıkları yani “haremlik-selamlık sınav” uygulamasının da başlatıldığı ortaya çıktı. Tabii “sehven”… ÖSYM bilgisayarlarının kimselere sormadan, “kendi halinde” bu işleri beceremiyeceği bilindiğine göre, kişilere özel kitapçıkların, “kişilere özel olmayan” cevaplama yönteminin, bazı kişi veya kurumlara dağıtılmadığı meselesi “karanlıkta” kalıyor.

***

Hal bu iken; sınava giren gençlerin devlete olan güvenlerinin sarsılmadığını veya bundan yararlanmak isteyenlerin olmadığını kim iddia edebilir ki? Her ikisi de mümkündür. Gelgelelim; ortada “sehven” sihirli kelimesi ile ifade edilen bir “yanlış” vardır ve yanlıştan “çıkar sağlayanların” olup olmadığı karanlıktadır. Peki böyle bir durumda gençleri eleştirmek “hak” mıdır?.. İşin yargıya bırakılmış olması onların “protesto” hakkını elinden alır mı? Gençlerin uyumadığını görünce; bir büyüğümüzün “Taksim’de bin kişiyi, iki bin kişiyi yürütmek, iki bin genci yürütmek problem değil. Onlar YGS sınavının karşısında tavır ortaya koyduklarını açıklarken, biz de kalkarız onların karşısına 5 bin, 10 bin genci koyarız” sözleri acaba, nasıl “bir ruh hali” ile söylenmiştir?

***

Bu anlayış, bu güç gösterisi son derece yanlıştır… Bir zamanlar bu ülkenin devrimci gençlerinin karşısına ülkücü gençleri çıkaran zihniyeti hortlatıp, Türklerin karşısına Kürtleri çıkarma gayretleri ortadayken, bir de bu ve benzeri tehditlerle sadece, “haklarını gaspedenlerin” cezalandırılmasını isteyen pırıl pırıl gençlerimizin karşısına, “kendi beslemelerini” bırakın çıkarmayı, aklından bile geçirenlerin “akıl sağlığından” şüphe ederim. Kaldı ki; ülkenin kaderini elinde tutanların ağızlarından çıkan kelimeleri “emir telakki” eden “meczupların” her zaman var olduğu ve olacağı düşünülürse, durumun vehameti de ortaya çıkar.

***

Büyük ihtimalle tesadüfen bu konuşmanın hemen ertesinde sadece ve sadece düşüncelerini açıklayan Ressam Bedri Baykam ve asistanı sokak ortasında bıçaklanmıştır… Saldırgana neden böyle bir saldırı yaptığı sorulunca verdiği cevap ise ilginçtir. “Bedri Baykam’ın görüşlerini sevmiyordum, ona uyuz oluyordum, o yüzden bıçakladım.” Yurttaşların vicdanında; saldırganın bu “pervasızlığını” acaba, psikolojisinin bozuk olduğunu gösterecek “doktor raporları” örtebilecek midir? Onun bu denli “sakıntısız” davranmasının altındaki sebepleri bu raporlar gizleyebilecek midir? Sayın Büyüklerimizin birbirine zıt görüşte olan milyonlarca kişinin kardeşçe yaşadığı bu ülkede, varlığı bilinen bu “hastalıklı ruhlar” sayesinde “uyuzun” her an tetikleyebileceğini bilerek konuşması her şeyden önce vazifesidir.