SEBEP UYDURMA DA!

Bu günlerde gündemden uzak kaldığım için olsa gerek, Sayın Cumhurbaşkanımıza İngiltere Kraliçesinin “Yılın Devlet Adamı” ödülünü vereceğini duyunca şaşırmadım desem yalan olur. Demek ki adamlar bizim göremediğimizi, ta oralardan görüyor, bilemediğimizi biliyorlar diyeceğim demesine de, cümlenin içinde “İngiltere” geçiyor. Belki bir “önyargı” olarak değerlendireceksiniz ama, bugün dahi ülkemizin başına ne tür bir “melânet” gelirse gelsin, altından rahatlıkla bu ülke ve stratejik ortaklarının izlerinin çıkacağına inanmışım. Ve biliyorum ki, onlar “Etinden, sütünden, derisinden hatta ölüsünden yararlanamayacakları bir canlının önüne yem koymazlar.”
***
Bu ödül meselesi ile ilgili ilginç birkaç makale okudum. Özellikle ajans 5’in köşe yazarlarından Sn.Selim Akduman’ın makalesi ilgi çekici idi. Şöyle diyor: …“Alınan ödüle Türkiye sevindi. Özellikle Posta Yazarı M.Ali Birand “Ödülle övünmeliyiz, Chatham House ünlü bir örgüttür, konferanslarıyla ünlüdür” dedi. Bu kadar önemsenen ve Sayın Cumhurbaşkanımıza sanki ekstra bir değer katmış gibi yansıtılan bu ödülü biraz araştırdığımızda, övünülecek değil, aksine “düşündürücü birçok yönü olan” bir ödül olduğunu anlamak, çokta zor olmasa gerek. Çünkü Türkiye Cumhuriyeti’nin Cumhurbaşkanı’nın İngiltere Kraliçesi 2. Elizabeth’in elinden aldığı “Yılın Devlet Adamı” ödülünü veren Londra’da kurulu Chatham House, pekte güvenilir ve sağlam bir düşünce kuruluşu değildir. Merkezi Amerika’da bulunan CFR’nin(Dış İlişkiler Konseyi), “kardeş” örgütüdür. CFR dünyayı yöneten gizli örgütlerin en tepesindeki küresel siyonist bir çetedir. (Yani aşırı dinci, ırkçı, faşist Yahudilerdir.) Yazar Bertan Onaran da, CFR yöneticilerini tarif ederken, “sülükler” adını takmıştır. Dünyanın kanını emen sülüklerin toplandığı bir örgüttür CFR. İşte, Cumhurbaşkanı Abdullah Gül, bu kan emen “sülükler çetesinin kardeşi” olan Chatham House’den ödül almıştır.”
***
Eğer gerçekten Chatham House, CFR isimli komisyonla bağlantılı ise durum gerçekten daha da vahim. Çünkü Doç. Dr. Ümit Sayın’ın kaleme aldığı “Gizli Örgütler,11 Eylül ve Büyük Ortadoğu Projesi” isimli kitapta da “CFR her ne kadar gizli olmayan bir görünüme sahipse de bu doğru değildir ve aslında çok gizli bir örgüttür” denmekte ve dünyayı soyan bir çete olarak takdim edilmektedir. Öte yandan, Sayın Büyüğümüzün ödülü almasında en büyük etken “Ermeni meselesine bakış açısı” imiş… “Bakış açılarının” değerlendirildiği, “eylemlerin pek de ciddiye alınmadığı” bir anlayışla neredeyse yoktan var edildiğini düşündüren ve doğal olarak da şüpheli bir yaklaşım gerektiren bir ödül.
***
Ancak “sebep uydurma da”, bu ödül stratejik ortaklardan biri olan ve yakın dönemde, ülkemizle arasına kara kedi giren İsrail’e “Daha Türkiye ile işimiz bitmedi, şimdilik o bize lazım, iyi geçin” mesajı ise, bak onu anlarız.. Çünkü, Chatham House’ı yere göğe sığdıramayan M. Ali Birand’a bakılırsa, durumun böyle olması daha da muhtemel… Çünkü, ona göre taktire mazhar olan Ermeni açılımı, “bizim beceriksizliğimizden dolayı yarım kalmış.” Ve tabii proje tamamlanamamış. Bu durumda bile Sn. Büyüğümüze bu ödül veriliyorsa, gel de bu duruma sıradan bir vatandaş olarak sevin.

AT İZİ İLE İT İZİNİ KARIŞABİLİRİZ

Sübliminal görsel ve yazılı basında ara sıra duyduğumuz ve pek dikkatimizi çekmeyen bir kavramdı. Taa ki, bir milletvekilinin Başbakan Erdoğan`ın İstanbul`da düştüğü atın “subliminal teknoloji” ile “ürkütüldüğünü” iddia ettiği güne kadar. Sonunda medyada 'Türkiye subliminal tehdidi altında' başlıklı dipte köşede kalmış bir takım haberler çıkınca, “Nedir bu kavram?” diye küçük bir araştırma yapma gereği duydum. Öğrendiklerim bilmediğimiz şeyler değildi fakat ortada ilginç bir durum vardı. Bu tip mesajlarla, bilinç altını olumsuz etkilemek isteyen kötü niyetli reklam şirketlerine karşı, başta İngiltere ve ABD olmak üzere, 40 yıldan beri 55 ülkede tedbirler alınmasına rağmen bizim ülkemizden ne bir önlem, ne de bir itiraz vardı. Ve tabii ülkemizde, herkes bu teknolojiden yararlanmanın bir yolunu buluyor.
***
Peki bu mesajlarla, bilinç altını işgal ve yönlendirme nasıl gerçekleşiyor? Kişinin bilinçaltına mesaj göndermenin bir çok yolu var. Bunları sesli, görsel ve yazı olarak aktarabiliriz. Bunlardan en çok kullanılanı dijital ses dosyalarına gömülen mesajlardır. Üzerinde oynanabilirliği, işlenilmesi ve yayılması daha kolay olduğundan MP3 dosyaları gizli mesaj için biçilmiş kaftandır. Malum, insan kulağı belirli frekans aralıklarındaki sesleri “ses” olarak algılar. Eğer siz bir müzik parçasını rahatça duyabiliyorsanız bu sizin algılayabileceğiniz frekans aralığında olduğunu gösterir. İnsan beyni ise sesi duyamasak da, daha düşük ya da daha yüksek frekansları algılayabilecek kapasitededir.Yani subliminal mesaj içeren bir MP3`deki şarkıyı kulağınız, içindeki gizli mesajı ise beyniniz algılar.
***
Bir dönem sinemalarda bir kola firmasının ambleminin anlık olarak gelip kaybolduğunu gören bilinçli kişiler bu şirketin subliminal mesaj tekniği ile reklam yaptığını ortaya çıkardı. Özetlersek, subliminal mesaj; teknik anlamı ile bireyin duyu organlarıyla algılayamadığı, yalnızca bilinçaltının algılayıp şartsız koşulsuz kalıcı hafızaya aktırdığı gizli mesajdır. Hazırlanan telkinler, özel bir program ile beyinin algılamayacağı frekansa ayarlanıp, örneğin dijital ses dosyalarının içine kaydedilir. Mesajda verilen telkinler direk olarak alfa boyutundan kaydedildiği için “bilinç” bu sesi duymaz ama “bilinç altı” duyar. Bu sayede birey, verilen telkinin içeriğine göre o konu hakkındaki düşünce ve duygularını kontrol edemez hale gelir. Verilen telkinde geçen her cümle ya da görüntü "örneğin belli bir markadan ürün almanın” tıpkı su içme, yemek yeme gibi, yapılması zorunlu bir davranış olarak görülmesine sebep olur. Yani kişinin özgür iradesini kullanması engellenir.
***
Bu tekniğin bu güne kadar Türk Halkına her türlü acıyı yaşatmış, çocukların bile katledilmesi için emir vermiş bir caninin, “barış yanlısı, masum, demokrat bir toplum önderi” haline getirilmesi için de kullanılabileceğini unutmamak gerekir. Taksim bombacısının PKK ile hiçbir alakasının olmadığı açıklanırken, Kandil’in anında barış sürecinin seçimlere kadar uzatıldığının açıklanması bilinç altını etkilemenin en basit ve masum yöntemidir. Bir reklam şirketi subliminal içerik kullanıyorsa, reklamı gören ya da duyan kişinin reklamın içindeki telkinin ne olduğunu bilmesi mümkün değildir. Bu da bilinçaltımızı hiç tanımadığımız insanlara emanet etmekten başka bir şey değildir ve Türkiye’deki durum tam da budur… Sonuç olarak, toplumda hissedilen “kafa karışıklığı” boşuna değildir. Memlekette bilinçli olarak “at izini it izine karıştırmamız” sağlanmaktadır…
Not: İlköğretimde türban konusunda Sn. Hayrünisa Gül’ün 'bir ilkokul öğrencisinin, kendi kararı ile başörtüsü takmaya muktedir olamayacağı' anlamında sözler ifade etmesi üzerine, internette “bir ilköğretim öğrencisinin öğretmenini dini bir konuda nasıl mat ettiğine” dair görüntüler dolaşmaktadır. Antitez ortaya atılmıştır, altında hangi subliminal mesajın olduğunu Allah bilir…

HİÇBİR İYİLİK CEZASIZ KALMAZ

Geçen haftaki grup toplantılarında liderlerin ağızlarından çıkan “veciz” ifadelere bakılırsa günlerdir ellerini ovuşturarak CHP’de en azından küçük bir “kıyamet kopacağı” hayalini kuranların, aslında “büyük kıyametin” belirtilerini kaçırdığını gösteriyor. Benzer seçmen profiline sahip AKP ile MHP arasındaki muhtemelen “mahkemede bitecek” olan sürtüşme, MHP’li grup başkanvekili Mehmet Çandır’ın Sn. Başbakan için kullandığı “... Milliyetçi Hareket Partililer olarak o dili koparacağız. Bunu herkes görecek. Onu bu memlekette konuşamayacak hale getireceğiz” sözleri ile temelli şiddetlendi.
***
İşin aslı, son günlerde benzer seçmen kitlesine hitap eden ve revizyondan geçen sağ partiler, özellikle AKP’nin liderini oy kaygısına düşürdü. Sn. Başbakanın “dolaba atılmış kurban kavurması” gibi gördüğü MHP tabanına gösterdiği ilgi ve partinin ileri gelenlerini şikayet etme alışkanlığına, bir de Sn. Bahçeli’ye “zat” diye küçültücü bir sıfatla hitap etmesi eklenince ipler koptu. Aslına bakarsanız bu konuda Tayyip Bey’e hak vermek pek de mümkün değil. Çünkü parti tabanındaki hareketliliğin o da farkında. Ve tabii, özellikle MHP tabanına hitap etmeyi, ve sadakaya alıştırılan halka, “ihsanlarından” bahsetmeyi çok seviyor. Çünkü seçmenini, yarattıkları “sadaka ekonomisi” bir arada tutuyor. Böyle olunca da, AKP dağıtıyor. Ve önümüz bayram, eminim ki yine yandaşlarının bir şekilde bayramını en iyi şekilde kutlayacaktır. Artık, şekerle mi olur, çikolata ile mi, kavurmayla mı bilemem.
***
Neyse konuyu dağıtmayalım, neticede Sn. Bahçeli “Bugün bize üslup ve hoşgörü dersi vermeye çalışan Başbakan’ın bunlardan ne kadar nasipsiz olduğu herkesin bildiği gerçeklerdir…Çiftçimize “ananı da al da git” diyen bir şahsın bize seviye dersi vermesi mümkün değildir, haddi de olmayacaktır. Terör örgütü ile görüşmelerini ifşa ettiğimizde bu iddiamızı “şerefsizlikle suçlayacak” birisinin birden bire masum bir rol takınması içine düştüğü ikiyüzlülüğü göstermesi bakımından önemlidir. “Başbakanlığı bir asma kesme yeri olarak gören” ve küçücük çocuklara bu şekilde öğüt veren, iftira ve çamur atma konusundaki sicili bize tavsiye vermeye asla yetmeyecektir… Eğer edep ve izandan mahrum birisi varsa kendisinden başkası değildir. Önerim fitne saçan diline hakim olmasıdır” diyerek feryat etmektedir.
***
Fakat haklı olan Sn. Başbakandır. Çünkü, “Cumhurbaşkanlığı seçimi” başta olmak üzere, iyi anlatılamadığından birçok MHP’linin evet oyu vermek için partisinden bile istifa ettiği Anayasa değişikliklerinin “halk oylamasına götürülmesine” kadar bir çok hayati meselede MHP, en azından CHP ile aynı kulvarda gözükmeme adına çekimser kalarak, iktidarın önünü açmıştır. Dolayısıyla özellikle bizim ülkemizde “hiçbir iyiliğin cezasız kalmayacağı” düşünülürse, bu durum hiç de garipsenmemelidir..

SORUN SORUNU DOĞURUR DA!

Bugün, Türkiye Cumhuriyetinin kurucu unsuru Kürt asıllı vatandaşlarımızın temsilcisi gibi görünen “Kürtçü” zihniyetin ve yandaşı, bölücülüğü "demokrasi" zannedenlerin toplumumuzu düşürdüğü durum hiç de iç açıcı değildir. Anadolu’nun insanının ezilmişliğini kaldırıp ona bir kimlik kazandıran Cumhuriyetin sorgulanmaya başlaması, etnik kimliklerin şimdiye dek hiç olmadığı kadar parlatılması ve sadece kendilerinin “mazlum ve mütevekkil” olduğuna inanan Kürtçülerin, Türkiye Cumhuriyetinin temel ilkelerine takla attırmak için, her gün metamorfoza uğrayan yeni bir “demokratik talebi(!)” sınırsız bir düzenbazlıkla yumurtlaması, tarihi ile gurur duyan Türk toplumunun kendini yeniden sorgulamasına sebep olmaktadır.
***
Oysa bir zamanlar, Lozan Konferansında İngiltere’nin temsilcisi Lord Curzon’un ayrı bir devlet kurma teklifine, “Dersim ve Bitlis olaylarından bahsederek tek millet olan Türk ve Kürt arasına ayrılık düşünceleri sokma gayretinizi biz Kürtler anladık. Biz Kürtler, Avrupa ve İngiliz diplomatlarının parlak vaatlerinin altında kendi menfaatlerinin olduğunu biliyoruz… Kürtler bağımsızlıklarını, kendi ailelerinden olan Türk’lere ve Onları temsil eden Büyük Millet Meclisi Hükümeti’ne emanet etmiştir.” diyebiliyorlardı. O günden bu güne geçen 87 yıllık sürece bakarsak hiç de yanılmadıkları ortadadır. (Kaynak:Tarihi Bakış.Part 5)… Lozan’da fırsat varken yukarıdaki cümlelerle bir arada yaşamayı tercih edenlerin bugün başka bir telden çalıyor olma sebebini ABD’nin yaptığı teklifin “tatmin gücünde” aramak gerekir. Çünkü kurulan tezgahta değişen bir şey yoktur. O zaman İngilizlerin yapmak istediklerini bu gün benzer çıkarlar uğruna ABD yapmaktadır.
***
Gelgelelim bu gerçekleri, yorgun düşürülen halkımızın algılaması kolay değildir. Zaten herhangi bir konu ile ilgileri, sadece ulaşabildikleri “sahibinin sesi” iletişim araçlarının verdiği “yanlı bilgi” ile sınırlıdır. Yine de halkımız, medyanın her gün ard arda tartışmaya açtığı konuları “manipülasyona uğratılmış bilgisi” ile ister istemez sorgulamakta, bir taraftan Çanakkale’de omuz omuza savaştığı Kürt kökenli kardeşlerinin varlığını öğrenirken, diğer taraftan medyada izlediği Kürtçülerin, Türkiye Cumhuriyetine düşmanca tutumlarını anlayamamaktadır. Prof. Deniz Ülke Arıboğan,“Türkler 80 yıldır doğru bildiklerinin yanlış olabileceği iddiası ile karşı karşıya. Ordu, Laiklik, Misak-ı Milli tartışılıyor. Tarihi ile övünç duyan bu insanlar Dersim’den Ermeni sorununa kadar birçok konuda, bir çok olumsuzlukla yüzleşmek zorunda kalıyor. Bu öyle bir yüzleşme ki, yaralayıcı olmaması mümkün değil. İşte bu yüzden kökünden koptuğunu hisseden bir Türkiye var ortada.” Ve bu durumda en az Kürt meselesi kadar çözülmesi zor olan bir Türk meselesi!” derken, pek de yanıldığını söyleyemeyiz.
***
Evet maalesef bu ülkede artık bir de “Türk Meselesi” vardır… Ancak bu mesele de, her zaman olduğu gibi “içimizden birilerinin ihaneti” ile doğuyorsa da, kendini Türk hissedenlerin çıkış yolu bellidir. Uğur Mumcu, “ATATÜRK'e inanmak milliyetçiliğin, yurtseverliğin ve devrimciliğin gereğidir” derken, herhalde Türk Halkının bir gün kendi kendini sorgulamak zorunda bırakılacağını ta o günlerden fark etmişti. Ve doğal olarak da, bu “tetkik ve tetebbudan” alnının akı ile çıkabilmesi için, ne yapması gerektiğini; bilgiye, demokrasiye ve halkına inanan bir aydın olarak vurgulamaya çalışıyordu. Tabii ki; Atatürk’e inanmak ve onun bıraktığı yazılı metin “Büyük Nutuk” dan ders almak... Gelgelelim bu travmadan henüz nasibini almamış gözükenlerin ileride, “kendini Türk hissedenlerden” daha güç durumlarda kalacakları da ortadadır. Çünkü talep ettikleri federal modellerin uygulandığı ülke halklarının, birbirlerine gösterdikleri toleransa mazhar olacaklarını sanıyorlarsa büyük yanılgı içindeler demektir. Malum, sorun sorunu doğurur da, özellikle bizim ülkemizde "çözümler her zaman derman olmaz."

MAHKEME KADIYA MÜLK DEĞİLDİR

Bunca yıldır Atatürk İlke ve inkılaplarına bağlı, hukuka, insan hak ve özgürlüklerine saygılı, laik, demokratik, çağdaş bir ülkede yaşamayı hayal eden “sıradan vatandaşların”, en basitinden “vaat ettiklerini yerine getirmeyen” İsmet İnönü’den, Deniz Baykal’a, CHP’nin tüm liderlerinin, (diğer parti liderlerinin de olduğu gibi) eleştirilecek pek çok yanı olmasına rağmen, Cumhuriyet Halk Partisine hep sempati ile yaklaştığı kesindir. Tabii bu sempati; beklentilerin “sebebi” olduğu gibi “sonucu” olacağına da inanılan, CHP’nin “siyasi pusulası” parti tüzüğünden gelir... Gelgelelim bu güne kadar bu inançla "oy" verenlerin oyları, maalesef "boşa gitmiştir".
***
“Verilen oyun boşa gitmesi”, cümlesi üzerinde durmak gerekir. Anlamı kesinlikle “iktidar olamadı” değildir. Maalesef uzunca bir süredir CHP “muhalefet” de olamamıştır. Bu tespiti bu kadar “yüksek tonda” yapmamın sebebi daha dün, on yıldır bir kez bile miting alanlarında rastlamadığım Genel sekreter Sn. Önder Sav’ın desteği ile partinin başına seçilen Sn. Kemal Kılıçtaroğlu’nun toplumda "umutları yeşertmesi", muhalefette kalsa bile “yüksek siyasetten” vaz geçmeden de, halkın taleplerini karşılayacak politikaları üreteceği fikrinin oluşmasıdır. Daha dün beklentileri arttıran bu tutum, bu gün Sn. Sav’ın yeni açıklamaları ile yerini hayal kırıklığına bırakmıştır. Olay ortadadır ve bu durumda, Sn. Deniz Baykal’ın istifasının ardından, Sn. Sav için yapılan yakıştırmalar ne kadar yanlışsa, bu gün Sn. Sav’ın tutumu da o kadar yanlış ve tutarsızdır. Özellikle de desteği ile Genel Başkanlığa gelen Sn. Kılıçdaroğlu için yaptığı ağır ithamlar, "kendi çelişkilerini" açığa çıkarmaktadır.
***
Bir kere partinin ikinci adamı olan Sn. Sav, Genel Başkanı Türkiye’yi karış karış dolaşırken referandumda Genel Başkanın nerede oy kullanacağını öğrenmek için "bir memura talimat bile vermediği için” elindeki “yetkileri boşa taşıdığını” göstermiştir. Böylece partiyi ve Genel Başkanını halkın ve muhalefetin gözünde “gülünç düşüren” bir durumda Genel Merkezde oturan "en yetkili şahsın" çoktan istifa etmesi gerekirdi. Kaldı ki, Sn. Kılıçtaroğlu'nun partideki “lider sultasının kaldırılması” fikrinin henüz tam olarak anlaşılmadığı, Köşkteki 29 Ekim resepsiyonu öncesi Sn. Muharrem İnce’nin Genel Başkana ters düşen, "ısrarcı" açıklamaları ile ortaya çıkmıştı.

***

Uzatmayalım, CHP’de gelişen olayları uzun süredir sıradan vatandaş kaygı ile izliyordu… Önder Sav bu "başıbozukluğun" ortaya çıkmasının sadece sebebi olmuştur. Tabii ki, sevilen insanların da hata yapması mümkündür. Ancak, işinin ordinaryüsü, başyazar Oktay Ekşi, yanlış kullandığı bir kelime yüzünden “özür dileyip, görevinden istifa edebiliyorsa” artık bazı büyüklerimizin de "demagojiyi" bırakıp bu tavrı kendine örnek alması gerekir. Malum "mahkeme kadıya mülk değildir"...