BİR “ÖZELEŞTİRİ” GİRİŞİMİ Mİ?

Cemaatlerin devlet kurumları içindeki yasadışı örgütlenmelerinden de bahseden bir kitap, Haliç’te Yaşayan Simonlar… Aslında kitabın yarattığı “sansasyonun” sebebi sadece, yazarının kimliği ve kişiliğinden kaynaklanmaktadır. Çünkü, ortalıkta cemaatlerle ilgili, “ihbar kabul edilebilecek” pek çok kayıt, olay ve emare zaten vardı. Hatırlarsınız daha dün, Erzincan Cum. Sav. İlhan Cihaner’in başına gelenler, bırakın emniyeti, TSK’yı, iktidarın şikayet ettiği yargı kurumlarında bile belli bir kadrolaşmanın olduğunun belirtisi değil midir? Cemaatlerin gücü, “Cumhuriyet”e kendi çocuğunu boğdurmadı mı?

***

Kitabın yazarı Hanefi Avcı’nın tutuklanmasında da benzer emareler vardır. Yasa dışı yollarla elde edilen ve internette yayınlanan; askerlerin konuşma bantlarını, Baykal’a ait olduğu söylenen kaseti, Yargıtay, Yarsav vs. gibi kurumların ileri gelenlerinin sohbetlerini, anında duyup, ihbar kabul ederek, doğruluğunu dahi araştırmadan “sadece adı geçenleri” bile afişe edip, adli soruşturma başlatanların; bırakın internette dolaşan kayıtları, devletin bir Emniyet Müdürünün yazdıklarını bile ihbar kabul edip, söz konusu “Simonlar” hakkında soruşturma başlatmamış olması enteresandır. Hele hele, eski bir cemaat mensubu, “doğuştan sağcı Hanefi’yi” bir sol örgüte yardım ve yataklık etmek gibi şaşırtıcı bir nedenle tutuklaması akıl alacak gibi değildir?

***

Peki, Hanefi AVCI kimdir? Her şeyden önce devletin yüksek düzeyde bir bürokratı ve polis amiridir. Devletin güvenliğini sağlamakla neredeyse 40 yıldır görevlidir. Emniyette teknoloji temeline dayalı istihbarat sisteminin kurucusudur. Lise düzeyindeki Ankara Polis Kolejini, Polis Enstitüsünü ve Ankara Hukuk fakültesini bitirmiştir. Susurluk Davası, “Derin Devletin varlığı” meselesi, Ergenekon Davası, TSK tarafından varlığı inkar edilmesine rağmen JİTEM davası gibi birçok olay ve davada bilgisine başvurulması gereken sıra dışı bir emniyet amiridir ve sıra dışı ifadeler vermiştir.

***

Doğrusunu söylemek gerekirse, kendi ifadesi ile, “Sağ düşünce ülkenin iyiliği güzelliği ve tüm yüce değerler için vardı. Sol düşünce ise komünizm, inançsızlık, SSCB demekti, mutlaka yok edilmeliydi. Devleti eleştirenlere mani olunmalı durdurulmalıydı” anlayışı ile sol düşüncede olanları 80’li yıllarda işkenceye çekenlerin, sonradan “imana gelip” dilediği özürlerle yaptıklarını geçiştiremeyeceğini düşündüğümden, bana göre pek de “muteber bir insan” değildir. Çünkü her ne kadar bir insan, kendini “devletin ali menfaatlerini korumaya adamış” olsa da, eğer karşısındakinin de bir “insan” olduğuna aldırmıyor ve “yasadışı” davranıyorsa içinde yaşadığı toplumda “izzetli bir insan” olmayı, hak ediyor olamaz. Gelgelelim gözümüzün önünde enteresan olaylar gelişmektedir. Ve hayrettir ki, daha dün çektirdiği işkenceler altında inleyen "solculardan" başka haklarını savunan kalmamıştır.

***

30/Eylül/2010 tüm bildiklerini bir basın toplantısı ile açıklayacağını ifade eden devletin faal bir Emniyet Müdürü şimdi tüm bildikleri ile birlikte Silivri L tipi cezaevindedir. Oysa tutuklanacağını anladığı için alel acele kitap yazdığı ve bastırdığı bile söylenmişti. Şimdi birileri acele ile onu susturmuş olmuyor mu? Ayrıca avukat istememesi anlaşılabilir bir şey olsa bile, böyle bir insanın ardında sahte pasaportlar, ruhsatlı da olsa tabancalar ve hatta kaleşinkof otomatik tüfek bırakması, tutuklanmasına itiraz etmemesi, bir çok soruda susma hakkını kullanması, adeta tutuklanması için çaba göstermesi size garip gelmiyor mu? Basın açıklamasında “Cemaatin plan ve programı doğrultusunda hareket eden hiçbir kimse ve makamın önünde eğilmem, bu devletin yasalarına göre davrandığına inanmadığım adalet makamının hiçbir sorusuna da cevap vermem” derken yoksa gerçek bir “pişmanlık gösterisine, gerçek bir özeleştiriye” mi soyunuyor?

ATATÜRK TÜRKİYE’dir

Bir süre önce Üniversite kütüphanesinde bulunan “Atatürk Türkiye’dir” yazısını “Hitler Almanyası gibi” diyerek kaldıran Malatya İnönü Üniversitesi Rektörü Prof. Dr. Cemil Çelik, bu kez de üniversitelerdeki “İnkılap Tarihi ve Atatürkçülük dersinin öğrencilere külfet getirdiğini” öne sürdü. Rektör Çelik, bu dersin zorunlu dersler arasından çıkarılmasını istedi. Medeni ve çağdaş ülkelerde, bu tip derslerin bulunmadığını iddia eden Çelik, “Umarım yapılacak bir yüksek öğretim reformu ile bu dersler müfredattan kaldırılır. Bunun yerine teknolojinin bilimin getirdiği dersler konur” demiş.

***

“Atatürk Türkiye’dir” yazısını kaldırması ile başlayan tartışmaların uzaması üzerine kamuoyunun tepkimesinden “tırsıp”, yerine yine Atatürk’ün “Manevi Mirasım Bilim ve Akıldır” yazısını asmak zorunda kalan Sayın Rektör, herhalde gençlerin yakın tarihini öğrenip, anlamasının “bilimsel ve teknolojik” çalışmaları engelleyeceğini sanıp, kaygılanıyor. Oysa gençlerimizin bir “efsaneyi çağrıştıran” yakın tarihimizi “doğru bir şekilde” öğrenmesinin olsa olsa “iyi bir vatandaş” olmasına faydası olur. Bu “bilim düşkünü pozundaki” Sayın Rektörde görülen, “ezilmiş halkların mürşidi Atatürk” allerjisinin acaba sebebi nedir? Esas işi olmasına rağmen, bir türlü sırrına erişemediği “bilim ve teknoloji” terimlerinin arkasına sığınarak benzerlerinin arasında isim yapmaya kalkması acaba ona bir fazilet gibi mi gözükmektedir?

***

Her türden tezgahla, bu ülke insanını bir arada tutan değerleri alaşağı etmeye karar vermiş olan Cumhuriyet ve Atatürk düşmanları, binbir bahane ile milli değerlerimizi devamlı olarak yıpratmaktadırlar. Şu bilinmelidir ki; M. Kemal ATATÜRK ve arkadaşlarının, bu milletin üzerinden elini hiç çekmeyen ve kendi karanlık amaçları uğruna “her dümeni” tezgahlayan, yaptıkları duygu sömürüleri ile halkımızın “aklını alan” bu adamların saygısına ihtiyacı da yoktur. Acı olan çocuklarımızı bu türden “zihni bulanıklara” teslim etmek zorunda bırakılmamızdır. Yoksa, şair Mustafa Apaydın Mustafa Kemal ATATÜRK adına bu insancıklara, çok önceden gereken cevabı vermişti.

…

Fazla geldiyse size Hürriyet, Cumhuriyet

Özlemini çekiyorsanız

Saltanatın sultanın

Hala önemini anlayamadıysanız

Millet olmanın;

Kul olun

Ümmet kalın

Fetvasını bekleyin Şeyhülislamın

Unutun tüm dediklerimi

Yıkın diktiğiniz heykellerimi, Rahat bırakın beni!

DEMOKRASİNİN KISTASI

Haberleri bir hatırlayın… Daha dün, Türkiye’nin simgesi, birçok uluslararası etkinliğe ev sahipliği yapan Topkapı Sarayı Müzesinde de saçma bir olaya şahit olmamış mıydık? Dünyaca ünlü piyanist İdil Biret’in vereceği konserde “şarap içileceği” haberini “Mukaddes yerde içki su gibi akacak” diye veren gazeteyi okuyup, kendilerine vazife çıkaran Alperen Ocakları üyeleri, müze önünde toplanıp, ortalığı toza dumana katıp, konser afişlerini yırtıp, yasal bir topluluğu dağıtmak istememiş miydi? Daha sonra Gülhane’ye doğru slogan atıp yürüyüşe geçen gruba polis müdahale edince arbede yaşanmamış mıydı. İdil Biret’in eşi, ünlü piyanistin, grubun içine düşmemesi için arka kapılarından kaçırılmak zorunda kalındığını açıklamamış mıydı. Demek ki ortada gerçek bir taciz ve tehdit vardı. Vardı da ne oldu?

***

Bu olayı tahrik edenler ve alet olanlar, çaydırıcı bir ceza ile karşı karşıya kaldılar mı? Hayır. Yaptıkları her zaman olduğu gibi maalesef yanlarına kâr kaldı. Üstelik gazete manşetleri, televizyon proğramları ile daha da meşhur oldular, namlarına nam eklendi. Oysa demokrasinin kıstası “vatandaşlık haklarının” ne kadar korunabildiğidir.

***

Gelelim bu güne, Tophane’de birkaç sanat galerisinde birden, açılışı yapılan resim ve fotoğraf sergileri, yüzlerce yerli ve yabancı davetli sanatseverin gözleri önünde 30 kişilik bir grup tarafından basılıyor. İddialara göre, daha önce de burada yapılan açılışlarda sokakta içki içilmesinden ve trafiğin aksamasından rahatsızmış. Dolayısıyla “memleketin yegane sahibi olduğunu düşünen” bu zavallılardan yaklaşık 30’u ellerinde sopalarla iki galeriyi de basma insanları darp etme hakkını kendinde görüyor. Ressam Nazım Hikmet Richard Dikbaş ile Şevket Kaan’ı başından yaralayıp hastanelik ediyor. Böylece 2010’nun Avrupa Kültür Başkenti İstanbul’da “sanat ve sanatçıya zaten olmayan saygı” semeresini gösteriyor. Yedi kişi göz altına alınıyor ama “korkudan kimse teshis edemediği için” tamamı salınıyor.

***

Olay Beyoğlu-Tophane semtinde meydana geliyor. Neymiş de içki içiliyormuş. Yesinler sizin yalan dolanınızı. İstanbul’da oturmasak da buraların nasıl yerler olduğunu biliyoruz. Uzatmayalım bunlar hikayedir ve bu olayların sebebi ortadadır. O sokağa, ticari anlamda artan taleple birlikte, orada oturan kiracıların ki, Tophane’nin avukatı kesildiklerine göre özellikle Siirt’liler Derneği üyelerinin keyfi kaçmıştır… Eylemlerini ve medya aracılığı ile tehditlerini yaptılar. Kısacası onlar da çıktıkları televizyon proğramları sonunda ünlü oldular. İnanın yakında flim teklifi bile alabilirler.

***

Özetlersek, “Vatandaş haklarının korunmadığı”, şikayetlerin kolluk kuvvetlerince dikkate alınmadığı, mahkemelerin zamanında karar veremediği, isteyenin bir boşluk bulup “kanunlarda bile istediği ihlali yaptığı” ülkemizde, 30 kişinin bir araya gelip kafalarına göre “kendi haklarını koruma” veya “ kendi adaletlerini sağlama” yolunu seçmiş olması hiç de şaşırtıcı değildir. Ve maalesef bu ve benzeri durumlarla, sportif faaliyetlerden tutun da, trafiğe, öğretmen atamalarına kadar yaşamın her alanında sıklıkla karşılaşmaktayız. Ve vatandaş adına kimse bu durumlarla ciddi bir mücadele yapamamaktadır. Hatta bu olayda bile, büyüklerimiz yasaların dili ile konuşmaktan çok arabuluculuk yapmayı olayı “sıradanlaştırmayı” tercih ederek yeni saldırıların önünü açmaktadır. Sonuç mu? Vatandaşının haklarını koruyamayan bir yönetim biçimine, “demokrasi” denmez.

İNSANI DÜZELTİNCE

Duyduk ki; bir uluslar arası danışmanlık ve denetim şirketinin Türkiye biriminin gerçekleştirdiği araştırma, Türkiye’deki şirket yöneticilerinin %93’ünün, ülkemizde “görevi suistimalin olduğu” yani en basitinden “rüşvet alınıp, verildiği” görüşünde birleştiğini ortaya koydu. 146 Şirket yöneticisiyle yapılan görüşmeler sonrası ortaya çıkan verilere göre, araştırmaya katılanların % 81’i, “Çalışma yaşamımda en az bir kez suistimal vakasıyla karşılaştım” yanıtı verdi. Araştırmanın en çarpıcı yanı da, “Suistimal benim şirketim için büyük sorun oluşturmuyor” yanıtının yüzde 92 düzeyinde çıkması oldu. Buradan, “Herkes Türkiye’de suistimal, rüşvet vs. var” diyor, fakat kendine “toz kondurmuyor” mesajı çıktı.

***

Ülkemizde her zaman olduğu gibi yine hükümetin uygun gördüğü yetersiz bir memur zammının ardından, sorulan bir soru üzerine rahmetli Özal’ın verdiği “Benim memurum işini bilir!” öğüdünün rehberliği ile yola çıkanların, bugün bir hayli yol aldıkları ortadadır. En son, şehirler ve şehirler arası yollarda “devriye görevine çıkan polis araçlarına çok uzaklardan bile, iyi dinleme yapan cihazların” eklenmesi, polisle vatandaş arasındaki “görevi suistimale” sebep olabilecek türden ilişkilerin önlenmesine çalışıldığı ortaya çıkmıştır. Demek ki “yönetilenler” arasında bu ilişkiler bir hayli ilerlemiş ve “ihmal edilebilir” oranların üzerine çıkmış ki, olaya el konulmuş. Tabii “yönetenlerin” “görevini suistimal” etmeyecekleri varsayımı üzerinden. Oysa ortadaki örnekler hiç de öyle olmadığını göstermektedir. Adeta “tuz bile kokmuş” gibi bir manzara vardır. Kaldı ki, dinleme cihazları konması veya polisiye önlemler alınması, “insanı düzeltmeye” yetmez ama “milli” olma özelliğini kaybetmemiş “eğitim” denen daha meşakkatli yolunun olduğu da malumdur.

***

İNSANI DÜZELTİNCE…Bir haftanın yorgunluğundan sonra baba, bir pazar sabahı kalkmış eline gazetesini almış ve akşama kadar oturup dinlenecek olmanın keyfini çıkartmaya başlamıştı ki, oğlu yanına gelerek kendisini parka götürmek için geçen hafta söz verdiğini hatırlatmış. Canı hiç de dışarıya çıkmak istemediği için bir bahane arayan “evin reisi” düşünmüş . Birden gazetenin promosyon olarak verdiği “dünya haritası” gözüne ilişmiş. Bu haritayı hemen “küçücük parçalara” ayırmış ve oğluna uzatmış. Al bakalım, “bu haritayı birleştirebilirsen hemen gidelim parka” demiş . Ardından da içinden derin bir oh çekmiş; “dünyanın coğrafya profesörlerinden birini getirsen yine de toplayamaz bunu, iyi akıl ettim” diyerek sevinmiş. Ancak…Aradan 10 dakika geçmeden çocuk koşarak babasının yanına gelmiş. "Baba haritayı düzelttim parka gidebiliriz demiş…" Adam önce inanmamış ve görmek istemiş. Görünce de şaşırarak nasıl yaptığını sormuş. Çocuk demiş ki; "bana verdiğin haritanın arkasında insan resmi vardı...İnsanı düzeltince, dünya kendiliğinden düzeldi !...”

BIKTIK SİZİN ŞU “DENEME YANILMA” YÖNTEMİNİZDEN

Ortada veri yoksa, konuya hakim değilseniz yani yapılan işe, “Allah’a emanet” girilmişse, tabii ki “deneme yanılma metodu” da, çözüme ulaşmak için bir yöntemdir. Oysa bizim ülkemizde hangi işe el atılsa yöntem hep aynı “deneme-yanılma-yutturma”. Bilim, deney ve mantık temelinden uzak, deneyerek ve tabii çoğunlukla yanılarak veya bazen isabet ettirerek çözüm yolları arıyoruz. Böyle olunca da çözüm için harcanan çaba ya, çoğu zaman boşa gidiyor, ya da çözüme ulaşmak için gereğinden fazla enerji harcamamız gerekiyor. Demek ki, uzun uzun çabalayıp, “denemeseydim bilemezdim” avuntusu eşliğinde “deli cesareti” ile her aklımıza eseni denemenin, çözüme pek de bir yararı yokmuş. Öyleyse ülkeyi yönetenlerin, her alanda “deneyip yanılma, bazen tutturma bazen de yutturma” yöntemini tercih etmesi nasıl açıklanabilir?

***

Mesela, deneme yanılma yöntemini kullana kullana “milli” bir “eğitim hedefine” ulaşacağımızı hayal etmek ne kadar “hımbıllık” ise sanki olagan üstü bir olaymış gibi, KPSS’de “kopya çekildi” diye sınavın iptal edilip, öğretmen atamalarının yapılmaması da aynı derecede hımbıllıktır. Bu tutum, bu konuda da “farklı yöntemin” kullanılmadığını gösteriyor. Sınav iptal edilip atamalar durduruluyor. Peki sonuçta sınava girenlerden sadece 300-500 kişinin kopya çektiği kesinleşirse kopya çekmeyen, kurslara giden, zaman ve para harcayıp hakkı ile “Eğitim Bilimleri” sınavına giren, yaklaşık 279 bin 500 kişinin hakları ne olacak? Verdiğin 300-500 TL ile görevlendirdiğin sözleşmeli öğretmenin, eğitim öğretime katkısı ne olur ki? Sorular cevapsız, çözüm için atılan adımlar ise hesapsız. Oysa, atamaların yapılması fakat soruşturmanın da en ayrıntılı biçimde devam etmesi gerekirdi. Böylece dürüstçe sınava girenlerin hakkı yenmez; kopya çekenler hem tedirgin edilir hem de suç dosyalarının kabarması sağlanırdı.

***

Uzatmayalım ülkemizde görülen meşhur davalardan tutun da, eşit süreli askerlik konusuna kadar hangi çalışmaya baksak “deneme yanılma yöntemi” revaçta. Mesela aynı tutarsız yöntem, “Gazzeye yardım olayında” da gerçekleşti. Gelgelelim yaratılan tantana arasında yapılan diplomatik hatalar güme gitti. Malum o günlerde yardım için yola çıkan Kaddafi’nin gemilerinin de aynı sorunla karşılaşacağı iddia edildiği halde, onlardan “tık çıkmamış” konu da unutulup gidilmişti. Oysa Kaddafi’nin yardımı da Gazzeye ulaştı. Hem de Libya’nın Gazze’ye yardım taşıyan gemisinin sponsoru olan Kaddafi’nin oğlu Seyfül İslam Kaddafi’nin açıklamalarına göre, “Mısır’a yanaşma karşılığında İsrail’le, Gazze’deki yeniden yapım çalışmaları için 50 milyon dolar aktarmaları konusunda anlaşarak.” Yani Gazze’ye yardım ederken, önemli olanın İsraille çatışmaya girmek ve kan akıtmak olmadığını bir türlü kabul etmeyenlere, “akılcı yöntemlerle ne kadar uygun çözümlere ulaşılabildiğini” göstermesi açısından önemlidir. Kısacası; bıktık sizin şu deneme yanılma yönteminizden. Deli cesareti ile boyuna deneyip yanılmanızı değil, bilimsel yöntemlerle çalışıp ülkenin enerjisini ve insanlarını boşa harcamamanızı istiyoruz.