ALMA MAZLUMUN AHINI

ALMA MAZLUMUN AHINI

Bir Yörük ailesinde dede sekarette yatıyor. Ha öldü ha ölecek. Tam da yaylaya çıkma vakti. Aile biraz ağırdan alsa da, “goca” nasıl olsa bugün yarın ölür diye atlar, develer çoktan yüklenmiş hazırlanmış. Gelgelelim “goca”nın ne dünyadan göçtüğü var ne de hayvan sırtında yaylaya taşınabilecek durumu. Herkes dört gözle adeta ölmesini bekliyor. Ölsün, ölsün ki bir an önce yaylaya çıkalım. Her yıl dört gözle beklediğimiz hasretini çektiğimiz dağlara yaylalarımıza kavuşalım. Goca durumunun farkında, o da “yaylaya göçün” heyecanını, hasretini ve ivediliğini hissediyor olmalı ki, yavaş yavaş gözlerini açıyor başında bekleyen oğluna zar zor fısıldıyor “Gömün beni.”… “Yörüğün ölümü bu kadar olur.”
***
Gocanın oğlanlar ne yaptı bilmiyorum da, amaca ulaşmak için her şey mübah mıdır? Tayyip Bey, ''Eşlerine ihanet edenleri biz hiç bir zaman bu toplumun içinde kalkıp da mağdur olarak göremeyiz, mağdur olarak da kimseye gösteremeyiz, böyle bir gayretin içinde olamayız'' derken, silahını atmış, teslim olmuş bir askeri alnından vurmuş olmuyor mu? Dahası da var, Bayındır’da yaptığı konuşmada kaset skandalıyla ilgili olarak, yine Baykal’ı kastederek “Parlamentoya gelip gittiği yok. Biz orada anayasa ile uğraşırken o başka yerlerdeydi” demesi, hangi insani değerlere tutturulabilir ki?Son derece yakışıksız olan bu tür monologlar, miting meydanlarını adeta “gıybet meydanlarına” döndürmüştür.
***
Sayın Başbakan “Zaten Anayasa Mahkemesi, biliyorsunuz ismi de CHP anlayışıyla adeta değişmiş duruma getirildi. Yani öyle bir hale getirildi ki Anayasa Mahkemesi ana muhalefet açısından, ben öyle diyorum, ana muhalefet Mahkemesi haline getirdi CHP orayı” diyerek, Başbakanı olduğu Türkiye Cumhuriyetinin en saygın kurumunun yani Anayasa Mahkemesinin bile taraflı olduğunu ima edecek kadar yüksek bir “tekebbür” içindedir.... Artık “birey”miş, “kurum”muş hiçbir önemi kalmadı. Her gün, belli kurumlara ya da muhalefetin eski liderine yeni bir karalama, aşağılama, hakaret sıradanlaştı. Hem de toplumun bir kısmının da olsa, değer verdiğini, inandığını güvendiğini bildiği halde.
***
Oysa yükselmek için başkalarının cesetlerini çiğnemek bizim geleneklerimize terstir... Bizim insan hak ve özgürlüklerinden, demokrasiden anlayışımız, ölümünün eşiğindeki Yörük “goca”sının, ölüm anlayışından farklı olmalıdır. İşimize geldiği kadar “demokrat”, işimize geldiği kadar “ insan hak ve özgürlüklerine saygılı” olmak diye bir durum yoktur. Kaldı ki, mazlumun ahını almamak lazım …

KADINA ŞİDDET ve TOPLUMSAL AHLAK

KADINA ŞİDDET ve TOPLUMSAL AHLAK

Ülkemizde zaten ender rastlanan kadın milletvekillerinden birinin özel yaşantısına “destursuz” girilip, derhal suçlandığını, “sükut ikrardan sayılır” denilip, hayatının “fil girmiş zücaciye dükkanına” çevrildiğini, görünce, özellikle kadınlarımıza daha büyük haksızlık yaptığımızı düşünmeye başladım. Çünkü toplumumuzda erkeklerin sosyal hayatına toplumsal toleransın çok fazla olduğunu görmek için gözlerimizin bile olmasına gerek yok. Kendiliğinden, bilerek isteyerek ve belki de planlayarak istifa eden 72 yaşındaki Baykal’ın evinin önünde kendini açlığa mahkum eden “CHP’nin mecalsiz gençlerinin”, karın gurultuları bile bize bunu anlatıyor.

***

Ülkemizde 2008 yılına kadar, bırakın “toplumda kadına yönelik şiddeti”, “kadına aile içi şiddetin” bile enine boyuna araştırıldığını gösteren doğru düzgün bir veri, neredeyse yoktur. Düşünebiliyor musunuz, ancak 2008 de hayata geçirilen bir proje ile Türkiye genelinde kadına yönelik aile içi şiddetin yaygınlığı, türleri, nedenleri ve sonuçları hakkında ayrıntılı bilgi edinilebilmiştir…Konuya verilen önemin de teyit edeceği gibi, elde edilen verilerle ulaşılan “gerçekler” korkunçtur.

***

Araştırma, en az bir kez evlenmiş kadınların %26 ile %57’sinin, eşi veya birlikte olduğu kişi tarafından fiziksel veya cinsel şiddete maruz bırakıldığını göstermektedir.. Şiddet yaşayan her 4 kadından biri “yaralandıklarını” ifade etmişlerdir. Ayrıca şiddet gören kadınların sağlık durumlarının şiddet görmeyenlere göre iki kat daha kötüdür, üç kat daha fazla oranda intiharı düşünmüşler ve dört kat daha fazla oranda intihara teşebbüs ettikleri ortaya çıkmıştır. Her 10 kadından biri, “gebeliği süresince de dayak yediğini” ifade etmiştir. Şiddet yaşayan kadınların neredeyse yarısı görüşme yapılmadan önce hiç kimseye yaşadıklarını anlatmamıştır… Kadına şiddet de “toplumsal ahlak” kavramının önemli bir kriteri olduğuna göre, durum ortadadır.

***

Kısacası Baykal’a isnat edilen suçlamada adı bile geçmeyen Anayasanın 20 ve 21. maddeleri “Kadına şiddet” söz konusu oldu mu, devreye giriyor. “Özel hayatın ve aile hayatının gizliliğine dokunulamaz.” ve “Kimsenin konutuna dokunulamaz”. Öyleyse, aile içi problemlere biz karışamayız, denilerek “Kadına şiddet” duymamazlıktan geliniyor… Maalesef durum budur ve yukarıdaki verilerin “ahlak kavramına” tutunacağı bir yeri olmadığı gibi bu durumda, Anayasa ile halkına verdiği güvenceleri yerine getirmeyen, ya da işine geldiği gibi yorumlayan devletin, yöneticilerinin de “fikir beyan etmeye” hakları yoktur.

KIRILMAZ GÖNLÜMÜN ZİNCİRLERİ

KIRILMAZ GÖNLÜMÜN ZİNCİRLERİ

“Dizilir ard arda kelimeler

Bir sevda şiiri olur, dökülür dilimden

Öyle bir zaman

Ve öyle bir aşk ki;

Başka bir şey gelmez elimden...”

Her sabah; seni görürsem uyanırım

Ben seni, ayak seslerinden tanırım.

Sen, kapıdan girince gelir

Yaşantıma bahar,

Ve bir kıvılcım çakar,

Yaşam kaldığı yerden başlar.

Bir yavuklu türküsü

Bir sevda masalı

Bir aşk şiiridir bu.

Güneşin doğuşu

Güllerin açışı

Ve bir bahar sabahıdır bu.

Kırılmaz gönlümün zincirleri

Seni görmezsem eğer,

Tomurcukta kalır sevdalarım

Açamaz, solar gider…

mmetelik

HADİ CANIM SENDE !

HADİ CANIM SENDE !

Önce Mustafa Sarıgül’ün Deniz Baykal’a süikast yaptıracağının ihbar edildiği haberi, ekranda patladı. Duyanlar inanamadı. Nasıl olurdu da; iddialı bir şekilde parti olmaya çalışan, seçimlere hazırlanan, Türkiye Değişim Hareketi'nin Lideri böyle bir girişimde bulunabilirdi. Üstelik yaklaşık bir ay önce yapılan bu “isimsiz ihbarla” ilgili herhangi bir “ciddi” işlem de yapılmamıştı. Oysa, bizim ülkemizde ne isimsiz, ne asılsız ihbarlar ciddiye alınmış, ne gözaltılar yapılmıştı. Bu olayda ise, henüz hangi mahkemenin davaya bakacağı bile belli değildi. Hatta davanın yeni bir “mahkemeler arası yetki savaşı” çıkarmak üzere olduğu dedikoduları yayılmaya başlamıştı.

***

Çok sürmedi. Hemen hemen aynı günlerde, “askerlere ağır hakaret içeren” bir köşe yazısı yayınladığı için, oldukça yüklü bir para cezasına çarptırılan, “malum” bir gazetenin internet sitesi yaklaşık “yarım saatliğine” Deniz Baykal’ın istifasına sebep olan kaseti yayınladı. Yediği ceza yüzünden zaten ağır bir yükün altında olan “yandaşlığı tescilli gazete” yine ve hiç de çekinmeden insanların “özeline girdi” ve onları maddi, daha da ağırı manevi zarara uğrattı. Hem de hiç endişe etmeden, sanki olaya şahit olmuş gibi… Hükümetin internetteki yayını “derhal durdurdum” falan demesi ise yemin ederim hikayedir. Yayınlanmadan önce engel olamıyorsan masal anlatma. Zaten neden engel olacaksın ki? Eğer böyle bir kaset varsa, her zaman başa beladır. Belki de böyle ortaya çıkması çok daha iyi oldu. Önemli olan, ilgililerin görevlerini savsaklamayıp, “insanların özel hayatlarına girerek, yaşantılarını zehir edenleri” ortaya çıkartmasıdır.

***
Aradan uzunca bir zaman geçse de, Deniz Baykal'a suikast yapılacağı haberini veren elektronik postanın atıldığı bilgisayarın IP numarasının belirlenmesi ile birlikte operasyon başlatıldı. Önce, asılsız ihbarın Kocaeli'nin Gölcük ilçesine bağlı Halıdere Mahallesi'ndeki bir internet kafeden yapıldığı ve elektronik postayı, 13 yaşındaki Ercan T. adlı çocuğun “televizyonda gördüğü haberlerden etkilenerek attığı” falan yazıldı. Yersen… Bir süre sonra suçlunun 27 yaşındaki Şeref Kasap isimli bir genç olduğu ve borcunu ödemeyen bir akrabasından intikam almak için bu ihbarı düzenlediği hikaye edildi... Artık, neden Deniz Baykal ve Mustafa Sarıgül adını kullandı da örneğin bu işleri daha çok ciddiye alan “birilerinin” adını kullanmadı, bilemeyiz. Günahı vebali üstüne olsun! İnandık…

***

Gelelim kaset iddialarına, haberlerde pek yer almıyor ama, CHP Adana Milletvekili Tacidar Seyhan, CHP Genel Başkanlığından istifa eden Deniz Baykal'a ait olduğu ileri sürülen görüntülerde iki ayrı kadın figürünün kullanıldığını ve oradaki şahısların hiçbir zaman aynı ortamda bulunmadıklarını söyledi. Bir çok teknik açıklamanın ardından. Çok daha da önemli bir cümle sarf etti. “Çekim biçiminden kurumsal araçlar tarafından yapıldığını düşünüyorum. Bu sistem sadece onlarda var. Bu birisinin yerleştirdiği hafızalı kamera değil… Bu bir araç teşkilatıdır. Eğer bu tür araçlar kişilerin elinde dolaşıyorsa ve bunlar ülkeye şahısların elinde giremiyorsa, buradaki işlemin kurumsal işlem olduğunu düşünebiliriz.”

***

Yani tam tamına bilinçli bir komplodan bahsediliyor. Doğru veya yanlış. Bu kuşku içimizi kemiriyor. Çünkü ard arda patlayan iki olayla, Türkiye solunun yükselen iki yıldızı birbirine kırdırılmış, gündem yepyeni iki polemikle alt üst olmuş, Anayasa değişikliği ve referandum konuları üzerine odaklanmış olan CHP’nin dikkati dağıtılmıştır. Bunun yanında iki dost olmasalar da selamlaşan iki siyasi hareket, kanlı bıçaklı olmuştur. Tüm bu olanlar 13 yaşındaki bir çocuk veya 27 yaşındaki bir gencin ya da rekor düzeyde tazminat ödemeye mahküm edilmiş can çekişen bir gazetenin başının altından mı çıkmaktadır?... Hadi canım sen de!

YENİ POLEMİK KONUMUZ “BAYKAL”

YENİ POLEMİK KONUMUZ “BAYKAL”

Deniz Baykal, 1938 doğumlu, avukat, CHP’nin kurucularından ve Genel Başkanı idi. Dış işleri bakanlığı, Tabii Kaynaklar ve Enerji Bakanlığı ve Maliye Bakanlığı yaptı. 12 Eylül 1980 Askeri darbesinin siyaset yasağı koyduğu kalburüstü siyasetçilerdendi. “Siyasi yasaklı olmasına rağmen siyasi faaliyetler gösterdiği” için bir süre Zincirbozan’da gözaltında tutuldu. 1995’de, “seçime gitme” koşulu ile kurduğu DYP-CHP koalisyon hükümetinde Başbakan Yardımcılığı yaptı… Neticede ülkemizin ender yetiştirdiği değerli siyaset adamlarından biri, partili partisiz herkesin değer verdiği, saygın bir insan. “İstifa etmenin, onurlu insanların bir mücadele şekli”olduğuna alıştırılmamış insanımızın şaşkınlığı geçince, hiç şüphe yok ki halk, onu ve bu onurlu davranışı daha iyi anlayacaktır. Malum bizim insanımız, “elindeki değerin kıymetini”, kaybetmeden anlayamaz.

***

Her neyse, iddiaya en olumsuz açıdan baksak bile sorun “insani ve vicdani”dir. Çünkü “zina” bizzati AKP hükümeti tarafından suç olmaktan çıkarılmıştır. Deniz Baykal böyle bir iddianın “faili” olsa bile, kamuoyu hassasiyetini göz önüne alarak “istifa etmiş” gereğini yapmıştır. Dolayısıyla olaya “bıyık altından gülenlerin” buna bir “kabahat”miş yaklaşıp, “böyle bir ilişkiyi inkar edemiyor” falan deyip, “suçlu” ilan etmek, “olayı gözü ile görmemiş insanlar” için en azından “günahtır”. Devleti yönetenler madem bu olayın gerçekleştiğine inanıyorlar, nağme yapmayı bırakıp, “hangi örgütün, hangi kaynaklardan kuvvet alarak, evlerin yatak odalarına kadar girip, böyle iğrenç bir komployu düzenlemeye cesaret edebildiğini” ortaya çıkarmalıdır. Kimler talep etmiş, o kameraları kimler yerleştirmiş, yönlendirmiş ya da görüntüleri kimler çekmiştir? İşte esasen, cevap verilmesi gereken sorular bunlardır? Yoksa 72 yaşınadaki bir adamla 55 yaşındaki bir kadının özel hayatı kimseyi ilgilendirmez…

***

Tabii bir de madalyonun arka yüzü var. Diyelim ki, Sayın Baykal “aldırış etmeyip” istifa etmemiş de olabilirdi. Bu durumda, referandum ve ardından gelecek seçimlerde CHP’nin meydanlarda “istifa etmeyen genel başkanı ile birlikte” düşürüleceği durumu tahmin edebiliyor musunuz? Olay bir satranç oyununa dönmüştür. Herkes doğru hamleleri yapmak zorundadır. Sayın Baykal belki yanlış bir hamle ile bu duruma düşmüştür ama, yeni hamlesi son derece doğrudur ve sıra iktidardadır. İktidarın doğru hamlesi “sadece ve sadece olayı çözmesi” olacaktır. Evlerimizin ta yatak odalarına kadar girip, her davranışımızı, her telefon konuşmamızı kontrol altına almak isteyenler kimlerdir? Bugün Baykal’a yarın size, bu tehlikeli oyuna bir son vermek gerekmez mi?